پیام‌های تفسیر نور

1- توطئه در برابر حق، همواره بوده است. «قَدْ مَکَرَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ» 2- آنجا که اساس دين در خطر باشد، خداوند خود وارد عمل مى‌شود. «فَأَتَى اللَّهُ» 3- مخالفان دين و مکتب بدانند که خداوند طرفِ آنهاست. «فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ» 4- هر کجا بنيان دين در خطر افتد، (در آيات قبل، کفّار، وحى را اساطير معرّفى مى‌کردند) برخورد نيز بايد بنيانى باشد. «فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ» 5- برخورد با دشمن بايد بنيانى باشد نه سطحى و ظاهرى، تا همه‌ى تشکيلات فکرى و سازمانى آنها از بين رود. فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ‌ ... فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ‌ جلد 4 - صفحه 510 6- کيفرهاى الهى مخصوص آخرت نيست. «فَأَتَى اللَّهُ بُنْيانَهُمْ» 7- گاهى بناى محکم، بجاى حفاظت از جان انسان، گور خود انسان مى‌شود. «فَخَرَّ عَلَيْهِمُ السَّقْفُ» 8- زمان و مکان قهر خدا، قابل پيش‌بينى نيست. «مِنْ حَيْثُ لا يَشْعُرُونَ»