پیام‌های تفسیر نور

1- مرگ، نابودى نيست، بلکه قبض روح و جدا شدن روح از جسم است. «تَتَوَفَّاهُمُ» 2- سنّت خداوند آن است که کارها را باواسطه انجام دهد. «تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ» 3- کفر و شرک، ظلم به انسانيّت خويش است. «ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ» جلد 4 - صفحه 512 4- انسان روزى مجبور به تسليم است، امّا ديگر چه سود؟ فَأَلْقَوُا السَّلَمَ‌ ... فَادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ‌ 5- لحظه‌ى جان دادن، لحظه‌ى حسّاسى براى مؤمن و کافر است. در مورد کافر مى‌فرمايد: «تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ» و در مورد مؤمن در آيه‌ى 32 نحل مى‌فرمايد: «تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ طَيِّبِينَ» 6- جهنّم درهاى متعدّدى دارد وهر خلاف‌کار از طريق خاصى، به دوزخ مى‌رود. «أَبْوابَ جَهَنَّمَ» 7- ريشه‌ى اصلى کفر، روحيّه‌ى تکبرّ است. الْکافِرِينَ‌ ... الْمُتَکَبِّرِينَ*