پیام‌های تفسیر نور

1- خدا همه‌ى گفته‌ها را مى‌شنود، پس هر حرفى را بر زبان نياوريم. «لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ» 2- جهل وغرور، مرز و نهايت ندارد، تا آنجا که بشر ناتوان نيازمند مى‌گويد: خداوند فقير است و ما غنى هستيم. «إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ» 3- احساس دارايى و بى‌نيازى، زمينه‌ى سرپيچى از فرامين الهى و استهزاى آنهاست. «نَحْنُ أَغْنِياءُ» 4- برخى افراد، گمان مى‌کنند ريشه‌ى دستورات الهى نياز اوست. «إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ» 5- همه‌ى گفتارها و کردارها ثبت مى‌شود. «سَنَکْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ» 6- ملاک ارزيابى گفتار و کردار، از هرکس که باشد، حقّ است. کشتن پيامبران چون ناحق است مورد کيفر واقع مى‌شود. «قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ» 7- انسان در انجام عمل آزاد است، لذا کارها به خود او نسبت داده مى‌شود. «قَدَّمَتْ أَيْدِيکُمْ» 8- پاداش و کيفر الهى، بر طبق عدالت و بر اساس اعمال آزادانه و آگاهانه خود انسان است. «ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيکُمْ» 9- کيفرهاى الهى، ظلم خدا بر بشر نيست، بلکه ظلم بشر بر خويشتن است. «أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ» 10- اگر خداوند افراد بخيل و قاتلان انبيا را مجازات نکند، به فقرا و انبيا ظلم کرده است. «أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ»