پیام‌های تفسیر نور

1- فرار از پذيرش حقّ را با عناوين مذهبى توجيه نکنيد. «إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلَّا نُؤْمِنَ» 2- يهود، موسى را آخرين پيامبر نمى‌دانستند، بلکه مى‌گفتند: عهد خدا با ما آن بوده است که پيامبر بعدى، چنين وچنان باشد. «عَهِدَ إِلَيْنا ... يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ» 3- انسانى که روحيه‌ى استکبارى پيدا کرد، هم به خدا تهمت مى‌زند؛ «إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا» و هم تسليم هيچ پيامبرى نمى‌شود؛ «أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ» و هم توقّع دارد که معجزه‌ها، مطابق تمايلات و خواسته‌هاى او باشد. «حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ» «1». تفسير برهان، ج 1، ص 328؛ کافى، ج 2، ص 409. (به نقل از تفسير راهنما) جلد 1 - صفحه 666 4- قربانى حيوان، تاريخى بس طولانى دارد. «... بِقُرْبانٍ» 5- سوابق هر گروه وملّتى، بهترين گواه بر صدق يا کذب ادّعاى آنهاست. «جاءَکُمْ ... بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ» 6- بهانه‌تراشى مخالفان، در طول تاريخ شبيه هم است. «وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ» 7- استدلال و احتجاج پيامبر با يهود، به تعليم خداوند بود. «قُلْ قَدْ جاءَکُمْ» 8- گاهى براى اثبات يا حقّانيت يک امر يا مصلحت مهم‌تر بايد اموالى فدا شود. آرى، اگر مالى آتش گرفت ولى چشمى بيدار و يا دلى روشن شد، اسراف نخواهد بود. «قَدْ جاءَکُمْ رُسُلٌ ... بِالَّذِي قُلْتُمْ ...» 9- رضايت بر گناهِ نياکان، سبب شريک شدن در جرم آنان است. «فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ»