1- پيامبران الهى همه از جنس خود بشر بودهاند، نه از جنس فرشتگان. وَ ما أَرْسَلْنا ... إِلَّا رِجالًا
جلد 4 - صفحه 525
2- پيامبران، همه مرد بودهاند، آنهم مردانِ بالغ ورشيد. (گرچه بعضى مثل عيسى و يحيى عليهما السلام در طفوليّت به نبوّت رسيدهاند.) «رِجالًا»
3- نزول وحى الهى بر يک انسان تعجبى ندارد، اين سنّت خداوند براى هدايت بشر بوده است. «رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ»
4- جهل عذر نيست، پرسيدن و دانستن وظيفه است. «فَسْئَلُوا»
5- مسائل دين را بايد از کارشناس دين پرسيد، نه هر کس اندک آشنائى با دين دارد. «فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ»
6- آنجا که انسان خود چيزى را مىداند، سؤال معنى ندارد. فَسْئَلُوا ... إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
7- اگر پرسش از اهل ذکر لازم باشد، پس پذيرش پاسخ او نيز لازم است، وگرنه سؤال لغو است. «فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ»
8- آنجا سؤال کنيم که خود نتوانيم بدانيم، نه آنکه هر چه را نمىدانيم، بدون آنکه فکر و تأملى کنيم، فوراً سؤال کنيم. آيه نمىفرمايد: فَسْئَلُوا ... فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا اگر نمىدانيد سؤال کنيد، بلکه مىفرمايد: فَسْئَلُوا ... إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ يعنى اگر نمىتوانيد بدانيد، سؤال کنيد.