اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَو يَأخُذَهُم فِي تَقَلُّبِهِم فَما هُم بِمُعجِزِين‌َ (46)
يا اينکه خداوند بگيرد آنها را در قلب و انقلابات آنها پس نيستند آنها بتوانند از خود دفع کنند (أَو يَأخُذَهُم) عطف بان يخسف اللّه است.
يعني آيا ايمن هستند از اينکه خداوند بگيرد آنها را به اينکه قبض روح
جلد 12 - صفحه 131
آنها را بکند بغتة بموت فجئة بدون مقدمات مرگ بناگاه (فَما هُم بِمُعجِزِين‌َ) يعني جلوگيري کنند از مرگ مثل کساني که امروز خود را بيمه مي‌کنند که نميرند و حال آنکه قرآن مي‌فرمايد:
وَ لِکُل‌ِّ أُمَّةٍ أَجَل‌ٌ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُم لا يَستَأخِرُون‌َ ساعَةً وَ لا يَستَقدِمُون‌َ انعام آيه 32.
بلکه بنا بر حرکت جوهريّه انسان آن بآن ميميرد و زنده مي‌شود هر نفسي افاضه جديد است و چون متصل بيک ديگر است يک حيات بنظر ميايد، مثل حرکت دوري که تشکيل يک دائره ميدهد در بادي نظر و حال آنکه هر آني در يک نقطه است و باصطلاح خلع و لبس است، بلکه ممکن همين نحوي که در حدوث محتاج بمحدث است در بقاء هم محتاج بمبقيست و معني معجز سلب قدرت است از طرف و لذا معجزات انبياء را معجزه گفتند سلب قدرت مي‌کند از بشر، بلکه جن و انس که نتوانند مثل او بياورند و اينکه کفّار و مشرکين نميتوانند سلب قدرت کنند از خداوند که نتواند اخذ آنها کند و مراد از تقلّب اشتغال بامور است سفرا حضرا تجارة کسبا در حال اکل و شرب و لبس و ساير اشتغالات.