اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
أَو يَأخُذَهُم عَلي تَخَوُّفٍ فَإِنَّ رَبَّکُم لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ (47)
يا بگيرد آنها را بالقاء خوف در قلوب آنها و تعجيل در اهلاک آنها نکند، بلکه متنبّه شوند و ايمان آورند يا دست از اذيت و ظلم بمؤمنين بردارند پس محققا پروردگار شما هر آينه رءوف و مهربان است، يکي از نصرتهاي الهي القاء رعب است در قلوب کفار و مشرکين و معاندين چنانچه در بسياري از آيات بيان فرموده مثل قوله تعالي:
سَنُلقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ کَفَرُوا الرُّعبَ بِما أَشرَکُوا بِاللّهِ آل عمران آيه 14.
سَأُلقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ کَفَرُوا الرُّعبَ انفال آيه 12.
جلد 12 - صفحه 132
وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعبَ احزاب آيه 26.
وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعبَ يُخرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيدِيهِم وَ أَيدِي المُؤمِنِينَ حشر آيه 2.
و از پيغمبر اکرم است فرمود
(نصرت بالرّعب)
(أَو يَأخُذَهُم عَلي تَخَوُّفٍ) اخذ بر تخوّف تارة به اينکه در جنگهاي سابق مغلوب ميشدند با جنگ مسلمين يا يک دسته آنها موجب خوف بقيّه ميشد يا نزول بلا بر بعضي باعث خوف ديگران ميشد يا بذهاب مال يا جان سبب خوف ميشد يا انحاء ديگر و حکمت اينکه بسا سبب شود ايمان آورند يا دست از ظلم بردارند يا در حرب مغلوب شوند و فرار کنند و نصرت و فيروزي نصيب مسلمين شود يا حکم ديگري و ممکن است امهال اينها و عدم تعجيل در افناء آنها براي اينکه باشد که در نسل اينها افرادي بوجود آيند که اهل ايمان شوند، چنانچه حضرت نوح عليه السّلام موقعي که نفرين کرد در حق قوم عرض کرد.
إِنَّکَ إِن تَذَرهُم يُضِلُّوا عِبادَکَ وَ لا يَلِدُوا إِلّا فاجِراً کَفّاراً نوح آيه 28.
و حضرت امير بمالک اشتر اگر در هفتاد پشت او يک مؤمن بوجود آيد من از قتل او صرف نظر ميکنم، و همچنين ابي عبد اللّه عليه السّلام در يوم عاشوراء فَإِنَّ رَبَّکُم لَرَؤُفٌ رَحِيمٌ اينکه امهال و عدم تعجيل در اهلاک از باب رأفت و مهرباني حق است.