«فيى ء» به سايه‌ى بعد از ظهر گفته مى‌شود که در حال بازگشت است، ولى «ظل» به هر نوع سايه‌اى گفته مى‌شود.
«داخر» به معناى خاضع است و شايد مراد از «يمين» و «شمال» در آيه، دو طرف روز يعنى صبح و غروب باشد.
شايد از آن جهت که سايه حالت به خاک افتادگى دارد، تعبير سجده در مورد آن بکار رفته است. گرچه از نظر تکوينى همه‌ى موجودات در برابر خدا ساجد و خاضع‌اند.