«دابَّةٍ» به جاندارى گفته مىشود که از مکانى به مکان ديگر حرکت کند و منتقل شود. اين کلمه بر انسان و حيوان و جنّ اطلاق مىشود، ولى به فرشتگان گفته نمىشود.
مراد از سجدهى تمام موجودات آسمانى و زمينى يا خضوع تکوينى و تسليم بودن آنها در برابر قوانين هستى است و يا آنکه مراد سجدهاى برخاسته از درک و شعور است، که ظاهر آيات، دومى است، گرچه از درک و شعور ما خارج است!
اگر همه موجودات، همانند فرشتگان، در برابر خدا خاضع و ساجدند، چرا ما انسانها سجده نکنيم و استکبار ورزيم.
همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار
شرط انصاف نباشد که تو فرمان نبرى
جلد 4 - صفحه 530