نکته‌های تفسیر نور

برخى براى فرار از قبول اسلام، بهانه تراشى نموده و مى‌گفتند: خداوند از ما تعهّد گرفته تنها به پيامبرى ايمان بياوريم که حيوانى را قربانى کند و صاعقه‌ى آسمانى آن قربانى را در برابر چشم مردم بسوزاند، تا به پيامبرى او يقين کنيم. اين آيه نازل شد تا به آن بهانه تراشان لجوج بگويد: اگر شما راست مى‌گوييد، چرا به پيامبران قبل از من که علاوه بر انواع معجزات، آنچه را شما درخواست مى‌کنيد به شما عرضه کردند، ايمان نياورديد؟ امام صادق عليه السلام پس از تلاوت اين آيه فرمود: ميان يهوديانِ بهانه‌جوى زمان پيامبر اسلام و يهوديانى که انبيا را مى‌کشتند، پانصد سال فاصله بوده است، امّا به خاطر رضايت آنان بر قتل نياکان، خداوند نسبت قتل را به آنان نيز داده است. «1» در تورات، کتاب اوّل پادشاهان (باب 18 جمله 3 و 4) ماجراى به شهادت رساندن انبياى بنى‌اسرائيل آمده است. همچنين در سِفر لاويان، (باب 9 جمله‌ى دوم) موضوع قربانى قوچ آمده است.