در تفاسير مى‌خوانيم که رسول خدا صلى الله عليه و آله نامه‌اى به يهود بنى‌قينقاع نوشت و آنان را به ايمان، نماز، زکات و انفاق، دعوت کرد. وقتى اين نامه به دست دانشمند يهوديان به نام «فتحاص» که در حال تدريس بود رسيد، رو به شاگردان و حاضران کرد و با استهزا گفت:
براساس اين دعوت‌نامه، خدا فقير است و ما غنى هستيم. او از ما قرض مى‌خواهد و وعده‌ى ربا و اضافه مى‌دهد!
گرچه يهوديان زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله چون به رفتار نياکان خود در قتل انبيا راضى بودند، خداوند نسبت قتل را به آنان نيز مى‌دهد. «وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ»
امام باقر عليه السلام فرمودند: کسانى که امام را نسبت به آنچه به او مى‌دهند فقير مى‌دانند، نظير کسانى هستند که مى‌گويند: «إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ» «1»
«1». تفسير نورالثقلين؛ بحار، ج 24، ص 278.
جلد 1 - صفحه 664