1- هستى، تنها در برابر خداى واحد، مطيع و ساجد است. «لِلَّهِ يَسْجُدُ»
2- در آسمانها نيز موجودات زنده و جنبنده ساکن است. ما فِي السَّماواتِ ... مِنْ دابَّةٍ چنانکه در آيه 29 سورهى شورى نيز مىخوانيم: «وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ»
3- فرشتگان تسليم محض خدا هستند. «وَ هُمْ لا يَسْتَکْبِرُونَ»
4- ترس ما از خدا، بخاطر گناهانمان است، امّا ترس فرشتگان از خدا، ناشى از مقام وعظمت پروردگار است. «يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ» (چنانکه در مورد مؤمنان نيز قرآن مىفرمايد: «وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ» «1»)
5- فرشتگان نه در ذات، روحيّهى استکبار دارند ونه در عمل. «لا يَسْتَکْبِرُونَ، يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ»
6- ريشهى ترک دستورات الهى، استکبار است. اگر ريشه رفت، عمل مىآيد.
«لا يَسْتَکْبِرُونَ، يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ»
7- فرشتگان، مأموران الهى و مکلّف هستند. «يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ»