1- در تربيت، بايد ابتدا افکار خرافى را پاکسازى کرد، سپس حرف حقّ را زد تا اثر کند. لا تَتَّخِذُوا إِلهَيْنِ ... إِنَّما هُوَ إِلهٌ واحِدٌ
2- پرستش دو معبود باطل است، چه رسد به چندين معبود. «لا تَتَّخِذُوا إِلهَيْنِ اثْنَيْنِ»
3- ثنويّت و اعتقاد به دو منشأ تدبير براى عالم، يکى خير و يکى شرّ (يزدان و اهريمن) باطل است. «لا تَتَّخِذُوا إِلهَيْنِ اثْنَيْنِ»
4- براى نفى باطل واثبات حقّ، تأکيد لازم است. (با آنکه «إِلهَيْنِ» تثنيه است، امّا کلمهى «اثْنَيْنِ» آمده وبا آنکه کلمهى «إِلهٌ» مفرد است، امّا کلمهى «واحِدٌ» آمده است)
5- ترس از غير خدا شرک است. «إِلهٌ واحِدٌ فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ»