اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ثُم‌َّ إِذا کَشَف‌َ الضُّرَّ عَنکُم إِذا فَرِيق‌ٌ مِنکُم بِرَبِّهِم يُشرِکُون‌َ (54)
پس از آنکه خداوند بر طرف فرمود از شما ضرري که بشما متوجه شده بود ناگاه يک دسته از شما بپروردگار خودشان شريک مياورند ثُم‌َّ إِذا کَشَف‌َ الضُّرَّ عَنکُم پس از اينکه گرفتار ضرّ شديد و رفتيد درب خانه و تضرّع و الحاح و استغاثه کرديد و خداوند بلطف و کرمش آن گرفتاري را بر طرف فرمود و رفع آن مضرّت را از شما کرد إِذا فَرِيق‌ٌ مِنکُم جماعتي از شما اينکه رفع ضرّ و کشف کرب را مستند بخدا نميدانند يا مستند نيروي خود يا باسباب ظاهريه يا بخت و اتفاق ميدانند.
جلد 12 - صفحه 139
بِرَبِّهِم يُشرِکُون‌َ و اينکه شرک بسيار مذموم و قبيح است مثلا کسي در دريا غرق شده باشد يا در ميان آتش بسوزد و فرياد زند و استغاثه کند که يکي مرا نجات دهد شما برويد او را نجات دهيد و از آب و آتش بيرون آوريد پس از نجات و خلاصي بگويد شما کاري نکرديد من خودم خارج شدم و يا آب مرا بيرون انداخت يا باد مرا از آتش خارج کرد چه اندازه بشما بر ميخورد و مخصوصا امروز نوع افراد نعمي که بآنها داده شده يا بلاهايي که از آنها دفع شده مستند باسباب ظاهريه ميدانند و ابدا قدرداني و شکر گذاري از خدا نميکنند حتي اشخاصي که بزبان اظهار ميکنند الهي شکر ولي قلب آنها متوجه باسباب است بلکه بعضي مقدسين استدلال هم ميکنند به اينکه
ابي اللّه ان يجري الاشياء الا باسبابها
و غافل از اينکه هستند که اسباب مقهور اراده حق هستند و تأثير هم بدست او است و اينکه عين شرک است.