اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لِيَکفُرُوا بِما آتَيناهُم فَتَمَتَّعُوا فَسَوف‌َ تَعلَمُون‌َ (55)
چون مستند بغير ميدانند و مشرک ميشوند اثر آن کافر شدن بآنچه ما بآنها داده‌ايم پس اينکه چهار روز دنيا بهره برداري کنيد پس زود باشد که بدانيد که عاقبت اينکه کفر و شرک چيست و بچه عذابي گرفتار خواهيد شد لِيَکفُرُوا بِما آتَيناهُم کفر اقسامي دارد کفر انکاري انکار وجود حق کند مثل طبيعي و دهري و لا مذهب يا انکار نبوت يا ضروريات دين کفر جحودي که يقين قلبي دارد ولي تصديق و اقرار نميکند وَ جَحَدُوا بِها وَ استَيقَنَتها أَنفُسُهُم نمل آيه 14.
کفر شاکي که شک و ترديد در يکي از عقائد حقه داشته باشد حتي ظن بآن کافي نيست و کفر نعمت که نعم الهي را استناد بغير خدا دهد که در آيه شريفه لَئِن شَکَرتُم لَأَزِيدَنَّکُم وَ لَئِن کَفَرتُم إِن‌َّ عَذابِي لَشَدِيدٌ ابراهيم آيه 7.
و اينکه جمله اينکه نحو کفر را دلالت دارد فَتَمَتَّعُوا تمتع بهره برداري و التذاذ از امور موافق با طبع است فقط اينکه چهار روزه دنيا از خورد و مسکن و لبس و رياست ثروت
جلد 12 - صفحه 140
و تناکح و لذّة نظر و سمع و روح و امثال اينها لکن عواقب وخيمه آنها را نميدانيد پس از مردن فَسَوف‌َ تَعلَمُون‌َ.