تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَناتِ سُبْحانَهُ وَ لَهُمْ ما يَشْتَهُونَ (57) «1» مجمع البيان جلد 3، صفحه 366. جلد 7 - صفحه 223 نوع دوم از عقايد فاسده آنان آنکه: وَ يَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَناتِ‌: و قرار دادند براى خداى تعالى دختران. يعنى معتقد شدند که ملائکه دختران خدايند و ايشان را بنات اللّه ناميدند. پس تنزيه فرمايد ذات اقدس خود را از کلّيه نقايص به يک کلمه جامعه: سُبْحانَهُ‌: پاک و منزه باشد ذات احديت الهى از آنچه شايسته و سزاوار مقام ربوبى نيست. پس اين کلمه مبارکه کبراى کلى را بيان فرمايد، يعنى تنزيه ذات سبحانى از آنچه موجب نقص و احتياج و حدوث باشد، زيرا اين صفات ملازم با امکان، و محال است نسبت به ذات واجب الوجود، و الا لازم آيد انقلاب واجب به امکان، و آن به بديهه عقل محال خواهد بود. وَ لَهُمْ ما يَشْتَهُونَ‌: و قرار مى‌دادند براى خودشان آنچه را که ميل و دوست مى‌داشتند از پسران نه دختران، و از اعظم قبايح باشد چيزى را خود ابا دارند از انتساب آن، به ساحت کبريائى نسبت دهند.