تفسیر نور (محسن قرائتی)
يَتَوارى مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ ما بُشِّرَ بِهِ أَ يُمْسِکُهُ عَلى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرابِ أَلا ساءَ ما يَحْکُمُونَ «59»
بخاطر بشارت تلخى که به او داده شده، از ميان مردم متوارى مى‌شود (درمانده است که) آيا اين دختر را همراه با ننگ و خفت نگاه دارد يا او را در خاک پنهان کند. بدانيد که چه بد قضاوت مى‌کنند.