پیام‌های تفسیر نور

1- کيفر الهى، بر اساس ظلم خود ماست. يُؤاخِذُ اللَّهُ‌ ... بِظُلْمِهِمْ‌ 2- ستم، خانمانسوز است و هستى نسل بشر را تهديد مى‌کند. «بِظُلْمِهِمْ ما تَرَکَ عَلَيْها مِنْ دَابَّةٍ» 3- سنّت خداوند بر مهلت دادن و تأخير کيفر است. «يُؤَخِّرُهُمْ» در کار خداوند، امهال هست، امّا اهمال نيست. کيفر الهى دير و زود دارد، امّا سوخت و سوز ندارد. 4- مهلت خداوند، اجل و سرآمدى دارد. «يُؤَخِّرُهُمْ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى» 5- مهلت خداوند بر اساس لطف او و براى توبه و جبران است، پس به آن مغرور نشويد. وَ لَوْ يُؤاخِذُ ... ما تَرَکَ عَلَيْها مِنْ دَابَّةٍ وَ لکِنْ يُؤَخِّرُهُمْ‌ ... 6- رها بودن و آزاد بودنِ ستمگران در اعمالشان، نشانه‌اى بر حقانيّت آنها نيست. «يُؤَخِّرُهُمْ» 7- اجل انسان قابل تغيير نيست. «لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ» تفسير نور(10جلدى)، ج‌4، ص: 540