اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ ما أَنزَلنا عَلَيک‌َ الکِتاب‌َ إِلاّ لِتُبَيِّن‌َ لَهُم‌ُ الَّذِي اختَلَفُوا فِيه‌ِ وَ هُدي‌ً وَ رَحمَةً لِقَوم‌ٍ يُؤمِنُون‌َ (64)
و نازل نکرديم از براي تو اينکه کتاب را مگر براي اينکه کفار و مشرکين بيان فرمايي آن کسي که اختلاف ميکردند در مورد آن و هدايت و رحمت باشد براي قومي که ايمان مياورند وَ ما أَنزَلنا عَلَيک‌َ الکِتاب‌َ ماء نافيه و کتاب قرآن مجيد و بيان سر نزول قرآن را ميفرمايد: که ما نازل نکرديم مگر براي دو امر الا اثبات در نفي است لِتُبَيِّن‌َ لَهُم‌ُ مرجع ضمير تمام کفار از طبيعي و مشرک و يهود و نصاري و مجوس و غير اينها الَّذِي اختَلَفُوا فِيه‌ِ از وجود حق و توحيد بجميع اقسامه و عدل بجميع معانيه و نبوت جميع انبياء از آدم تا خاتم و بيان حلال و حرام و ساير احکام و اثبات معاد و ساير امور دينيه اعتقاديه اخلاقيه تکاليفيه فروعيه که در هر يک آنها هر طايفه از اينکه کفار انکار کرده و با طوائف ديگر اختلاف داشته اينکه قرآن بيان حق را ميکند و اثبات ميفرمايد و باطل را رد ميکند و ابطال مينمايد و ديگر از سر نزول قرآن مجيد هُدي‌ً وَ رَحمَةً لِقَوم‌ٍ يُؤمِنُون‌َ اختصاص بمؤمنين براي اينست که بهره برداري از اينکه کتاب فقط مؤمنين هستند و از براي آنها دو بهره است يکي در دنيا هدايت شدند ببرکة قرآن بدين حق علما و عملا باطنا و ظاهرا قلبا و لسانا و ديگر بهره آنها شمول رحمت الهي است در قيامت از سعادت رستگاري و فيوضات الهي و نجات از مهالک و سر اينکه اختصاص داد باهل ايمان براي اينکه ساير طبقات حتي طبقات
جلد 12 - صفحه 149
مسلمين سواي مؤمنين معتقدين بجميع عقائد حقه از اينکه دو بهره محرومند نه هدايت شدند و نه مشمول رحمة.