1- رفتار حيوانات، طبق فرمان الهى است، که به صورت غريزه در آنها مىباشد.
«ثُمَّ کُلِي»
2- عسل، عصارهى انواع ميوههاست. «کُلِي مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ»
3- نه تنها انتخاب مسکن وغذاى حيوانات با هدايت الهى است، بلکه همه کارهاى آنها راهى است که خداوند پيش رويشان گذاشته است. «سُبُلَ رَبِّکِ»
«1». مؤمنون، 51.
«2». حج، 28.
«3». بقره، 172.
«4». انعام، 141.
جلد 4 - صفحه 548
4- حرکت حيوانات در مسيرى که خداوند برايشان انتخاب نموده است، حرکت متواضعانه است. «سُبُلَ رَبِّکِ ذُلُلًا»
5- اعجاز خلقت: يک کارخانه عسلسازى، در شکم حيوانى کوچک! «يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِها»
6- عسل طبيعى به رنگهاى مختلفى است. «مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ» (رنگهاى سفيد، زرد، قرمز، که شايد اين اختلاف رنگها بر اساس اختلاف رنگ گلها باشد.)
7- در گياهان و گلها، خواص درمانى است که از طريق عسل، شفاى دردهاى ما مىشود. «فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ» (ناگفته پيداست که عسل، شفاى همه دردها نيست، لذا بصورت نکره «شِفاءٌ» آمده است)
8- خانهسازى، مومسازى و عسلسازى، در کنار زهرسازى، توسط حيوان کوچکى مثل زنبور، از نشانههاى قدرت الهى است. «لَآيَةً»
9- تمام درسها و عبرتها، براى کسانى است که اهل فکر و انديشه باشند «لِقَوْمٍ يَتَفَکَّرُونَ» وگرنه افرادى هستند که در تمام عمر از عسل استفاده مىکنند ولى حاضر به چند دقيقه فکر دربارهى آن نيستند.