1- همسر و فرزند، از نعمتهاى الهى است. (همسر وسيله آرامش و فرزند مايه اميد است) وَ اللَّهُ جَعَلَ لَکُمْ ... أَزْواجاً ... بَنِينَ
2- از الطاف و حکمتهاى الهى، سنخيّت ميان زن و شوهر است. «جَعَلَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ»
3- ازدواج، يک برنامهى مدبّرانه الهى است. وَ اللَّهُ جَعَلَ ... أَزْواجاً
4- خداوند، هم نيازهاى روحى و روانى را تأمين مىکند. مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْواجاً ... بَنِينَ وَ حَفَدَةً و هم نيازهاى مادى را. «رَزَقَکُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ»
5- از الطاف حکيمانه الهى، دلپسند بودن رزق اوست. «رَزَقَکُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ»
6- ترک ازدواج و جلوگيرى از فرزند و تحريم حلالهاى الهى، باطلگرايى و کفران نعمت است. «أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَتِ اللَّهِ هُمْ يَکْفُرُونَ»
7- با وجود همسر و رزق حلال، زنا و حرامخوارى، کفران نعمت الهى است.
«بِنِعْمَتِ اللَّهِ هُمْ يَکْفُرُونَ»
8- انسان ميل به ماندگار شدن خود يا يادگارهاى خود دارد. «جَعَلَ لَکُمْ مِنْ أَزْواجِکُمْ بَنِينَ وَ حَفَدَةً»
9- ابتدا با بيان نعمتها و الطاف، مخاطب خود را آماده کنيد، سپس از او انتقاد کنيد. جَعَلَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ ... أَزْواجِکُمْ ... وَ رَزَقَکُمْ ... أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 553