تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلَيْنِ أَحَدُهُما أَبْکَمُ لا يَقْدِرُ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ وَ هُوَ کَلٌّ عَلى‌ مَوْلاهُ أَيْنَما يُوَجِّهْهُ لا يَأْتِ بِخَيْرٍ هَلْ يَسْتَوِي هُوَ وَ مَنْ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ هُوَ عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ «76» وخداوند دو مرد را مثال مى‌زند که يکى از آن دو گُنگ است که بر هيچ چيز توانايى ندارد و سربار مولاى خويش است، بگونه‌اى که هر کجا او را مى‌فرستد، هيچ سودى با خود نمى‌آورد، آيا او با کسى که به عدالت فرمان مى‌دهد و خود بر راه مستقيم مى‌رود برابر است؟.