«اکنان» جمع «کن» به چيزى گفته مى‌شود که وسيله‌ى استتار باشد و مراد از آن در اين
جلد 4 - صفحه 560
آيه، غارها و تونل‌هاى زير کوه‌هاست.
خداوند در آيه قبل، نعمت مسکن را براى شهرنشينان؛ «جَعَلَ لَکُمْ مِنْ بُيُوتِکُمْ سَکَناً»، ونعمتِ چادر را براى کوچ‌نشينان؛ «جَعَلَ لَکُمْ مِنْ جُلُودِ الْأَنْعامِ بُيُوتاً»، مطرح کرد ودر اين آيه، نعمت غار را براى غارنشينان؛ «جَعَلَ لَکُمْ مِنَ الْجِبالِ أَکْناناً» مطرح ساخته است.
در ميان انواع لباس‌ها، نام «سَرابِيلَ» به معناى پيراهن، برده شده که لباس دائمى براى زن و مرد، کودک و بزرگ، در همه حال و همه جاست و تمام بدن را مى‌پوشاند.
به گفته‌ى تفسير الميزان، رسم عرب بر آن است که ميان دو امر متضاد، نام يکى را مى‌برد، ولى هر دو را در نظر دارد. لذا در اين آيه نيز مراد از جمله‌ى «تَقِيکُمُ الْحَرَّ» لباسى است که انسان را از سرما وگرما حفظ مى‌کند، گرچه فقط نام گرما برده شده است.