1- آزمايش، يک سنّت حتمى الهى است، خود را آماده کنيم. «لَتُبْلَوُنَّ» (حرف لام و نون مشدّد نشانه‌ى تأکيد و جديت است.)
2- ياد مرگ و زودگذرى دنيا، مسائل را براى انسان آسان مى‌کند. «کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ... لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوالِکُمْ»
3- بيشترين ابزار آزمايش، مال و جان انسان است. «أَمْوالِکُمْ وَ أَنْفُسِکُمْ»
4- علاوه بر پذيرش خطر جان و مال، بايد خود را براى شنيدن انواع نيش‌ها و تحقيرها آماده کرد. «وَ لَتَسْمَعُنَّ ...»
5- تحقير و دشنام و هجو و آزار ديدن از دشمن، يکى از وسايل آزمايش اهل ايمان است. «لَتُبْلَوُنَّ ... وَ لَتَسْمَعُنَّ ... أَذىً کَثِيراً»
6- براى رسيدن به اهداف مقدّس، گاهى بايد همه گونه سختى را تحمّل کرد.
ضربه به مال، جان، حيثيّت و آبرو. «أَمْوالِکُمْ وَ أَنْفُسِکُمْ وَ لَتَسْمَعُنَّ ... أَذىً کَثِيراً»
7- انتظار زخم زبان از مخالفان، سبب آمادگى مسلمانان است. «لتسمعنّ ...»
8- مخالفان اسلام در ضربه زدن به مسلمان‌ها، وحدت در هدف و گاهى وحدت در شيوه دارند. «لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ ... وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَکُوا»
9- دشمن به کم قانع نيست. «أَذىً کَثِيراً»
10- صبر و تقوا در کنار هم رمز موفقيّت است. استقامت بدون تقوا، در افراد لجوج نيز پيدا مى‌شود. «تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا»
11- صبر و تقوا، ملازم يکديگرند. کلمه‌ى «ذلک» مفرد است، در حالى که به صبر و تقوا که دو چيزند، اشاره دارد.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 670