1- خداوند براى هدايت مردم، از علما و دانشمندان پيمان مخصوص گرفته است. «أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ»
2- بيان حقايق بايد به گونه‌اى باشد که چيزى براى مردم نامشخص و پنهان نماند. «لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَکْتُمُونَهُ»
3- وظيفه‌ى دانشمندان، تبيين کتاب آسمانى براى مردم است. «لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ»
4- انگيزه‌ى سکوت دانشمندان اهل کتاب از بيان حق، رسيدن به مال و مقام و يا حفظ آن است. «وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا»
«1». بحار، ج 9، ص 192؛ تفسير قمى، ج 1، ص 128. (به نقل از تفسير راهنما)
جلد 1 - صفحه 671
5- علم به تنهايى براى سعادت و نجات کافى نيست، بى‌اعتنايى به مال و مقام نيز لازم است. «أُوتُوا الْکِتابَ ... اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا»
6- هرچيزى که در برابر کتمان آيات الهى گرفته شود، اندک است. «اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا»
7- عمل به دين و تعهّدات الهى ارزش بسيار والايى دارد. اگر به هر مقام و ثروتى برسيم، ولى دين خود را از دست بدهيم، باخته‌ايم. «ثَمَناً قَلِيلًا فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ»