پیام‌های تفسیر نور

1- خداوند شريک ندارد، مشرکان براى او شريک مى‌پندارند. «شُرَکاؤُنَا» و نفرمود: «شرکاء الله» 2- وحشت قيامت باعث مى‌شود که انسان براى رهايى خود، بار را به دوش ديگران بيندازد. «هؤُلاءِ شُرَکاؤُنَا» 3- معبودهاى ساختگى نيز در قيامت، محشور مى‌شوند. «هؤُلاءِ شُرَکاؤُنَا الَّذِينَ کُنَّا نَدْعُوا» 4- در قيامت، براى دفاع از خود، بت‌ها نيز به سخن در آيند. فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ‌ ... 5- بت‌ها لياقت خود را براى پرستش تکذيب مى‌کنند وبه بت‌پرستان مى‌گويند: «1». ابراهيم، 22. «2». فاطر، 14. «3». مائده، 116. جلد 4 - صفحه 566 شما در واقع خيالات خود را پرستش مى‌کرديد. «فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّکُمْ لَکاذِبُونَ»