اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
20
وَ أَلقَوا إِلَي اللّه‌ِ يَومَئِذٍ السَّلَم‌َ وَ ضَل‌َّ عَنهُم ما کانُوا يَفتَرُون‌َ (87)
و اينکه مشرکين و الهه آنها در اينکه روز که يوم القيامة باشد خود را تسليم امر الهي ميکنند بدون اختيار و از دست آنها ميرود آنچه را که بودند افتراء ميبستند (و القوا) ضمير جمع بر ميگردد بمشرکين و الهه آنها و معناي القاء يعني قهرا و بدون اختيار إِلَي اللّه‌ِ يَومَئِذٍ السَّلَم‌َ عالم آخرت غير از عالم دنيا است زيرا در دنيا بايد باختيار و ميل و رغبت ايمان بياورند و تسليم اوامر الهي باشند.
لا إِکراه‌َ فِي الدِّين‌ِ قَد تَبَيَّن‌َ الرُّشدُ مِن‌َ الغَي‌ِّ فَمَن يَکفُر بِالطّاغُوت‌ِ وَ يُؤمِن بِاللّه‌ِ فَقَدِ استَمسَک‌َ بِالعُروَةِ الوُثقي لَا انفِصام‌َ لَها وَ اللّه‌ُ سَمِيع‌ٌ عَلِيم‌ٌ بقره آيه 251.
و امّا دار آخرت دار جزا است اختياري بر احدي باقي نيست آنچه حکم الهي در حق هر يک صادر شود قدرت بر خلافش ندارند و قهرا تسليم ميشوند وَ ضَل‌َّ عَنهُم ما کانُوا يَفتَرُون‌َ يعني از دست ميدهند آنچه را که در دنيا بودند و افتراء ميزدند که ميگفتند ما نَعبُدُهُم إِلّا لِيُقَرِّبُونا إِلَي اللّه‌ِ زُلفي زمر آيه 3 يا ميگفتند هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِندَ اللّه‌ِ يونس آيه 18 يا ميگفتند وَ اللّه‌ُ أَمَرَنا بِها اعراف آيه 28.
173