در تاريخ آمده که زن بىخردى در نيمى از روز پنبه وپشمى را مىبافت و در نيمِ ديگر بافته خود را وامىتابيد، کار او يک ضربالمثل شد که قرآن نيز براى کسانى که زحمات خود را هدر، و پيمانهاى خود را مىشکنند بکار برده است.
فاطمه زهرا عليها السلام در مسجد مدينه در خطبهاى که عليه حاکمان وقت ايراد فرمود، اين آيه را تلاوت کرد که مثال شما به خاطر پيمان شکنى نسبت به بيعتى که در غديرخم با على عليه السلام داشتيد، مثال همان زنى است که مىبافت و سپس بافته خود را پنبه مىکرد. «1»
مثالها و ضربالمثلهاى قرآن به نحوى است که در همهى مکانها و زمانها تازگى و روشنى و طبيعى بودن خود را حفظ مىکند و از کودک دبستانى تا فيلسوف را اشباع مىکند.
جملهى «أَنْ تَکُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبى مِنْ أُمَّةٍ» را دو گونه مىتوان تفسير کرد:
الف: شما بخاطر قدرت و کثرت گروهى، پيمانى را که با گروه کوچکتر بستهايد نشکنيد.
ب: شما بخاطر آنکه ابرقدرت شدهايد، پيمان خود را با گروههاى کوچک نشکنيد.