تفسیر نور (محسن قرائتی)
«187» وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْکِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَکْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ
و (به ياد آور) زمانى که خدا از کسانى که به آنان کتاب (آسمانى) داده شد، پيمان گرفت که حتماً بايد آن را براى مردم بيان کنيد و کتمانش نکنيد، پس آنها آن (عهد) را پشتسرشان انداختند وبه بهاى کمى مبادله کردند، پس چه بد معاملهاى کردند.