تفسیر نور (محسن قرائتی)
«188» لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِما أَتَوْا وَ يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
گمان مبر کسانى که به آنچه کردهاند، شادمانى مىکنند و دوست دارند براى آنچه نکردهاند ستايش شوند، مپندار که آنها از عذاب الهى رستهاند، (زيرا) براى آنها عذابى دردناک است.