هر کار خوبى ممکن است آفاتى داشته باشد، همان گونه که عزّت، آفتى دارد مثل تکّبر و خدمت به مردم، آفتى دارد مثل منت گذاشتن، قرائت قرآن نيز ممکن است آفاتى از قبيل خودنمايى، کسب درآمد، رقابتهاى منفى، فريب مردم، فهم غلط، تفسير به راى و ... داشته باشد که انسان بايد هنگام تلاوت قرآن از شرّ همهى آفات، به خداوند پناه ببرد.
امام صادق عليه السلام فرمود: تلاوت نياز به سه چيز دارد: قلب خاشع و بدن فارغ و موضع خالى.
يعنى حالتى که در آن پيش داورى نباشد. «1»
قرآن اگر همراه با تفسير و نظرات امامان معصوم عليهم السلام باشد، «کتاب الله و عترتى لن يفترقا» وبر دلهاى پاک وارد شود، «هُدىً لِلْمُتَّقِينَ» سبب هدايت ورشد و زياد شدن ايمان وعلم مىگردد. چنانکه قرآن مىفرمايد: اى پيامبر هرگاه قرآن تلاوت مىکنى ما ميان تو و کسانى که ايمان به آخرت ندارند مانعى قرار مىدهيم «2»
«1». تفسير فرقان.
«2». اسراء، 45.
جلد 4 - صفحه 579
در روايات مىخوانيم: پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله هنگام تلاوت قرآن جمله «اعوذ بالله من الشيطان الرجيم» را مىخواندند. «1»