1- از خطر نفوذ شيطان در بهترين افراد و مقدّسترين کار غافل نباشيد. (تلاوت قرآن از شخصى مثل پيامبر اکرم هم نياز به استعاذه دارد)
2- شيطان به سراغ همه مىآيد، امّا در همه تأثيرگزار نيست. «لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا»
3- ايمان و توکّل، قلعهاى است که انسان را از آسيبپذيرى حفظ مىکند. «لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا»
4- پناه بردن به خداوند، نشانهى ايمان به او و توکّل بر اوست. فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ ... آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَکَّلُونَ
5- پناه بردن شما همراه پناه دادن اوست. (پس پناه ببريد، «فَاسْتَعِذْ» تا او شما را پناه دهد و اگر او پناه ندهد، پناهندگى ما بيهوده است.)
6- جز پناهندگى به او راه ديگرى نيست. «فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ»