مردم سه دستهاند:
1. گروهى که کار مىکنند وانتظار پاداش يا تشکّر از مردم ندارند. «لا نُرِيدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شُکُوراً» «1»
2. گروهى که کار مىکنند تا مردم بدانند و ستايش کنند. «رِئاءَ النَّاسِ» «2»
3. گروهى که کار نکرده، انتظار ستايش از مردم دارند. «يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا ...»
از مواردى که غيبت جايز است، کسى است که ادّعاى مقام يا تخصّص يا مسئوليّتى را مىکند که صلاحيّت آن را ندارد. «يُحِبُّونَ أَنْ يُحْمَدُوا بِما لَمْ يَفْعَلُوا»
براى اينکه تمايل نابجاى ستايش بدون عمل از بين برود، در اسلام هرگونه تملّق و چاپلوسى منع شده است.
«1». انسان، 9.
«2». نساء، 38.
جلد 1 - صفحه 672