حکومت خداوند نسبت به جهان، حقيقى است نه اعتبارى، چون وجود و بقاى هرچيز تنها بدست اوست. براى ايجاد مىفرمايد: «کُنْ فَيَکُونُ» «1» و براى محو مىفرمايد: «إِنْ يَشَأْ
«1». بقره، 117.
جلد 1 - صفحه 673
يُذْهِبْکُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ» «1»
حکومت خداوند دائمى و هميشگى است، ولى حکومتهاى غيرالهى موقتى و چند صباحى بيش نيست. «تِلْکَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ» «2» آرى، اين نوع حکومت حقيقى و دائمى تنها در انحصار خداوند است. «وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»