با نگاه به آيات گذشته مىفهميم که مسلمانان به چند گروه تقسيم مىشدند:
1. گروهى که زير شکنجه کفّار جان دادند و کلمهاى کفرآميز به زبان نياوردند. مثل پدر و مادر عمّار ياسر.
2. گروهى که ايمان قلبى داشتند، ولى براى نجات جان خود تقيّه کردند. مثل عمار.
3. گروهى که بعد از ايمان، کافر و به اصطلاح مرتّد شدند.
4. گروهى که بعد از گرفتار فتنه و انحراف شدن، با هجرت و جهاد و صبر به ايمان برگشته و توبه کردند و دين خود را حفظ کردند.
مرتد دو گونه است:
1. مرتد فطرى کسى است که از پدر و مادر مسلمان تولد يافته و بعد از قبول اسلام به کفر برگشته است، کيفر او (بخاطر ضربهاى که از طريق ارتدادش به جامعه اسلامى و تزلزل عقايد مردم وارد مىشود) قتل و اموالش مصادره و توبهاش پذيرفته نيست.
2. مرتد ملّى، به کسى گويند که پدر و مادرش به هنگام انعقاد نطفهاش مسلمان نبودهاند، ولى او مسلمان شده و بعد کافر گشته است، توبه اينگونه مرتد پذيرفته مىشود.