1- قيامت، فراگير است و همهى انسانها در آن روز حاضر مىشوند. «کُلُّ نَفْسٍ»
2- انسان در قيامت همه چيز و همه کس را فراموش مىکند و فقط در فکر نجات خود است. «تُجادِلُ عَنْ نَفْسِها»
3- اعمال ما در دنيا محو نمىشود، بلکه عمل و آثارش باقى مىماند. تُوَفَّى ... ما عَمِلَتْ
4- کيفر قيامت، نتيجه عمل خود انسان است نه ظلم يا انتقام. «ما عَمِلَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ»
«1». انعام، 23.
«2». اعراف، 38.
«3». سبأ، 31.
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 590