در چند آيه قبل خوانديم: «إِنَّما حَرَّمَ»، يعنى تنها چهار چيز بر شما حرام است؛ مردار، خون، گوشت خوک، حيوانى که به نام وبراى غير خدا ذبح شده باشد. در اينجا سؤالى به ذهن مى‌رسد که اگر غذاهاى حرام منحصر در چهار چيز است پس چرا در سوره‌ى انعام آيه 146 که قبل از نحل نازل شده، حيوانات ناخن‌دار و پيه گاو و گوسفند بر يهوديان حرام شد؟!
گويا اين آيه در پاسخ مى‌فرمايد: آنچه بر يهوديان حرام شد به عنوان محاصره اقتصادى و براى تنبيه وگوشمالى آنها بوده نه آنکه واقعاً حرام بوده است.
در اسلام دو نوع تحريم وممنوعيّت وجود دارد؛ يکى تحريم دايمى وبراى عموم مردم.
وديگرى تحريم موقت وبراى گروه خاص. حَرَّمْنا ... کانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ