جهل به معناى ندانستن است، ولى جهالت در موردى که انسان مىداند، ولى هوى و هوس بر او غالب مىشود نيز بکار مىرود. در سوره انعام آيه 54 کَتَبَ رَبُّکُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْکُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ ... و نساء آيه 17 نيز جهالت به اين معناست. إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ ...
امام صادق فرمود: هرگناهى که از بنده سر مىزند گرچه از روى عمد باشد، جهالت ناميده مىشود، زيرا نادانى بنده او را وادار به گناه کرده و گناه را در نظر او زيبا جلوه داده است.