پیام‌های تفسیر نور

1- اوّلين وظيفه انبيا، دعوت است. «ادْعُ» 2- دعوت بايد جهت الهى داشته باشد. «إِلى‌ سَبِيلِ رَبِّکَ» 3- دعوت، مراحل و مراتبى دارد. (حکمت، موعظه، جدال نيکو که حکمت راه عقلى و موعظه راه عاطفى مى‌باشد.) 4- موعظه بايد حَسن باشد، ولى جدال بايد احسن باشد. «الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ- بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» (هم محتوا نيکو باشد و هم شيوه و بيان) 5- بيان آثار وبرکات خوبى‌ها وآفات وخطرات بدى‌ها از شيوهاى دعوت است. «بِالْحِکْمَةِ» (حکمت يعنى آشنايى با مصالح و مفاسد امور از طريق علم و عقل) 6- شما ضامن وظيفه هستيد، نه ضامن نتيجه. «إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ» 7- حکمت و برهان هميشه نيکو است، ولى موعظه و جدال ممکن است با شيوه خوب يا شيوه‌ى بد باشد. (کلمه حسن و احسن براى حکمت آورده نشد) 8- اسلام به طرفداران خود هم غذاى فکرى مى‌دهد، «بِالْحِکْمَةِ» هم غذاى روح‌ «الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ» و به مخالفان برخورد منطقى دارد. جادِلْهُمْ‌ ... تفسير نور(10جلدى)، ج‌4، ص: 602