تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُکَ إِلَّا بِاللَّهِ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ لا تَکُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْکُرُونَ «127»
(و اى پيامبر!) صبر پيشه کن وصبر تو جز (به يارى وتوفيق) خداوند نيست و بر آنان اندوه مخور، و از آنچه مَکر وتدبيرهاى خصمانهاى که مىکنند، دلتنگ و در فشار مباش.