1- حرام کردن چيزى تنها بدست خداست و کسى حقّ ندارد از پيش خود يا براساس خرافات و موهومات چيزى را حرام يا حلال کند. «إِنَّما حَرَّمَ»
2- دليل و فلسفهى تحريم بعضى خوردنىها، تنها مسائل بهداشتى و مادى نيست، بلکه دورى از پليدىهاى معنوى، همچون شرک نيز يک معيار است. حَرَّمَ عَلَيْکُمُ الْمَيْتَةَ ... وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ
«1». تفسير نمونه.
«2». حشر، 7.
جلد 4 - صفحه 594
3- حتّى خوردن بايد در مدار توحيد باشد. حَرَّمَ ... ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ
4- از قانون الهى و تبصرههاى آن سوءاستفاده نکنيد. «فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ»
5- اسلام بنبست ندارد. در شرايط اضطرار، کيفر گناه بخشيده مىشود. فَمَنِ اضْطُرَّ ... فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ