1- قرآن، از همين حروف الفبا (الف، لام، را، ...)، تأليف يافته است. اگر مى‌توانيد شما هم از همين حروف، کتابى مثل قرآن بياوريد. «الر»
2- قرآن، داراى مقامى بس والا است. «تِلْکَ»
3- قرآن، مخاطب و خواننده را در آغاز، نسبت به استحکام آيات خود واقف
«1». مؤمنون، 18.
«2». انفال، 11.
«3». بقره، 129.
«4». انفال، 24.
«5». فرقان، 49.
«6». انعام 92.
«7». ق 9.
«8». نحل، 103.
جلد 4 - صفحه 147
ساخته، سپس به بيان مطالب ديگر مى‌پردازد. «آياتُ الْکِتابِ الْمُبِينِ»*
4- نزول قرآن به زبان عربى از يک سو و فرمان تدّبر در آن از سوى ديگر، نشانه‌ى آن است که مسلمانان بايد با زبان عربى آشنا شوند. «قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ»
5- قرآن، تنها براى تلاوت و تبّرک نيست، بلکه وسيله‌ى تعقّل و رشد بشر است.
«لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ»
6- نوشته‌ها بايد روشن وروشنگر، هدفدار و هدايتگر باشد. الْکِتابِ الْمُبِينِ ... لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ*
7- براى رسيدن به سعادت، تنها نزول قرآن کافى نيست؛ بلکه بايد درباره‌ى آن تعقّل هم کرد. أَنْزَلْناهُ ... لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ*