نکته‌های تفسیر نور

انسان در برخورد با نعمت، چهار حالت دارد: حسادت، بُخل، ايثار، غبطه. اگر پيش خود گفت: حال که ما فلان نعمت را نداريم، ديگران هم نداشته باشند، حسادت است. اگر گفت: فقط ما برخوردار از اين نعمت باشيم ولى ديگران نه، اين بُخل است. اگر گفت: ديگران از نعمت برخوردار باشند، اگر چه به قيمتى که ما محروم باشيم، اين ايثار است. اگر گفت: حالا که ديگران از نعمت برخوردارند، اى کاش ما هم بهره‌مند مى‌شديم، اين غبطه است. امام باقر عليه السلام فرمودند: من گاهى به بعضى از فرزندانم محبّت مى‌کنم و آنها را روى زانوانم مى‌نشانم در حالى که استحقاق اين همه محبّت را ندارند، تا مبادا عليه ساير فرزندانم حسادت بورزند و ماجراى يوسف تکرار شود. «1»