1- فراق و جدائى حتّى براى انبيا حزن آور است. «لَيَحْزُنُنِي»*
2- امتحان الهى از همان ناحيهاى است که افراد روى آن حساسيّت دارند.
(يعقوب نسبت به يوسف حسّاس بود و فراق يوسف، وسيله آزمايش او شد) لَيَحْزُنُنِي ... أَخافُ*
3- پردهدرى نکنيد. «أَخافُ أَنْ يَأْکُلَهُ الذِّئْبُ»
(پدر از حسادت فرزندان آگاه بود و به همين دليل به يوسف فرمود: خوابى را
جلد 4 - صفحه 169
که ديدهاى براى برادرانت بازگو مکن. ولى در اينجا حسادت آنان را مطرح نمىکند، بلکه خطر گرگ و غفلت آنان از يوسف را بهانه مىآورد.)
4- به فرزند خود، استقلال بدهيد.
(عشق پدرى به فرزند و دفاع از او در برابر احتمال خطر، دو اصل است، ولى استقلال فرزند نيز اصل ديگرى است. يعقوب، يوسف را به همراه ساير برادران فرستاد. زيرا نوجوان بايد کمکم استقلال پيدا کرده و از پدر جدا شود، براى خود دوست انتخاب کند، فکر کند و روى پاى خود بايستد، هر چند به قيمت تحمّل مشکلات و اندوه باشد.)
5- حساسيّتها را در نزد هر کس بازگو نکنيم و گرنه ممکن است عليه خود انسان مورد استفاده قرار گيرد. «أَخافُ أَنْ يَأْکُلَهُ الذِّئْبُ»*
6- غفلت موجب ضربه و آسيب پذيرى مىگردد. «يَأْکُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ»*