نکته‌های تفسیر نور

در قرآن چهار نوع گريه و اشک داريم؛ 1. اشک شوق: گروهى از مسيحيان با شنيدن آيات قرآن اشک مى‌ريختند. «تَرى‌ أَعْيُنَهُمْ‌ جلد 4 - صفحه 172 تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ» «1» 2. اشک حزن و حسرت: مسلمانان عاشق همين‌که از رسول اکرم صلى الله عليه و آله مى‌شنيدند که امکانات براى جبهه رفتن نيست گريه مى‌کردند. «تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَناً أَلَّا يَجِدُوا ما يُنْفِقُونَ» «2» 3. اشک خوف: همين‌که آيات الهى براى اوليا تلاوت مى‌شد، گريه‌کنان به سجده مى‌افتادند، «خَرُّوا سُجَّداً وَ بُکِيًّا» «3»، «وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْکُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً» «4» 4. اشک قلابى و ساختگى: همين آيه که برادران يوسف گريه‌کنان نزد يعقوب آمدند که گرگ يوسف را دريد. «يَبْکُونَ»