از آنجا که خداوند اراده کرده يوسف را حاکم کند، بايد دورههايى را ببيند؛ برده شود تا به بردگان رحم کند. به چاه و زندان افتد تا به زندانيان رحم کند.
همان گونه که خداوند به پيامبرش مىفرمايد: تو فقير و يتيم بودى تا فقير و يتيم را از خود نرانى. أَ لَمْ يَجِدْکَ يَتِيماً ... فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ ... «1»