تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) وَ جاءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا وارِدَهُمْ فَأَدْلى‌ دَلْوَهُ قالَ يا بُشْرى‌ هذا غُلامٌ وَ أَسَرُّوهُ بِضاعَةً وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِما يَعْمَلُونَ «19» و (يوسف در چاه بود تا) کاروانى فرا رسيد و مأمور آب را فرستادند (تا آب بياورد)، پس او دلو خود را به چاه افکند، (يوسف به طنابِ دلو آويزان شد و به بالاى چاه رسيد) مأمور آب فرياد زد: مژده که اين پسرى است. او را چون کالائى پنهان داشتند (تا کسى ادّعاى مالکيّت نکند)، در حالى که خداوند بر آنچه انجام مى‌دادند آگاه بود.