تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ جاؤُ عَلى قَمِيصِهِ بِدَمٍ کَذِبٍ قالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَکُمْ أَنْفُسُکُمْ أَمْراً فَصَبْرٌ جَمِيلٌ وَ اللَّهُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ «18»
و پيراهن يوسف را آغشته به خونى دروغين (نزد پدر) آوردند. (پدر) گفت:
چنين نيست، (که يوسف را گرگ دريده باشد)، بلکه نفسِتان کارى (بد) را براى شما آراسته است. پس صبرى جميل و نيکو لازم است و خدا را بر آنچه (از فراق يوسف) مى‌گوييد، به استعانت مى‌طلبم.