1- مالى که آسان به دست آيد، آسان از دست مى‌رود. «وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ»
2- نظام برده‌دارى وبرده‌فروشى، سابقه‌اى دراز دارد. «وَ شَرَوْهُ»
3- بى رغبتى به يوسف در مقطعى، به نفع آينده‌ى او شد. وَ شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ ...
4- هر کس ارزش چيزى را نداند، آنرا ارزان از دست مى‌دهد. «بِثَمَنٍ بَخْسٍ» (کاروانيان، ارزش يوسف را نمى‌شناختند.)
5- اشخاص ارزشمند بالاخره ارزششان آشکار خواهد شد، هر چند در برهه‌اى مورد بى مهرى قرار گيرند. (اگر امروز يوسف را به عنوان برده مى‌فروشند، روزگارى او حاکم خواهد شد) شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ ...*
6- تاريخ پول، به هزاران سال قبل باز مى‌گردد. «دَراهِمَ»
7- مردان ناآگاه و غافل، يوسف را به بهاى کم فروختند، ولى زنان آگاه و عاشق، او را به فرشته‌اى کريم توصيف نمودند. «شَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ- إِنْ هذا إِلَّا مَلَکٌ کَرِيمٌ»
امام صادق عليه السلام فرمودند: «رُبّ امرئة أفقه من رجل» «1» چه بسا زنى که از مرد فهيم‌تر باشد.
«1». کافى، ج 4، ص 306.
تفسير نور(10جلدى)، ج4، ص: 177