اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ شَرَوه‌ُ بِثَمَن‌ٍ بَخس‌ٍ دَراهِم‌َ مَعدُودَةٍ وَ کانُوا فِيه‌ِ مِن‌َ الزّاهِدِين‌َ «20»
و فروختند او را بيک ثمن پستي چند درهم شمرده شده و بودند در مورد يوسف بي‌رغبت و بي‌ميل.
و شروه شري بمعني فروختن است چنانچه اشتراء بمعني خريدن است و فاعل شروه اخوه هستند که او را بنام غلامي باهل قافله فروختند.
بثمن بخس ثمن قليلي و پستي دراهم معدودة در خبر از حضرت صادق عليه السّلام مرويست 18 درهم، بعضي 40 درهم گفتند، بعضي 20 درهم، بعضي 10 درهم، بعضي گفتند فاعل سياره است که آنها در مصر بقيمت نازلي فروختند لکن اينکه احتمال بسيار بعيد است و خلاف ظاهر آيه قبل است مثل يا بشري و مثل بضاعة زيرا اينکه ثمن بخس مناسب با بشارت و آن را سرمايه قرار دادن نيست وَ کانُوا فِيه‌ِ مِن‌َ الزّاهِدِين‌َ مرجع ضمير فيه ممکن است يوسف باشد که آيا دست کي ميافتد و چه بسرش ميآيد، و ممکن است شري باشد که در اينکه فروختن بي‌رغبت بودند که پسر پيغمبر را فروختند.
باري يوسف را بردند مصر و اهل مصر آمدند براي اينکه مشاهده کنند
جلد 11 - صفحه 173
که قافله چه امتعه آورده خريداري کنند ديدند عجب متاعي آورده مشتريان زيادي آمدند و اينها قيمت را بالا بردند حتي رسيد به اينکه هم وزن او طلا يا ابريشم يا مشک دهند عزيز مصر که نامش قطفير بود نخست وزير ملک و رئيس قشون و خزينه‌دار ملک بود ملقب بعزيز که گفتند هر کس غير او را عزيز ميناميدند زبانش را قطع ميکردند و او انّين بود نميتوانست مجامعت کند و نزد زنها برود و عيالش که نام او راعيل بود ملقب بزليخا او خريداري کرد بقيمت گزافي و آورد در خانه بدست زليخا سپرد.